De zon komt op, maakt de morgen wakker
Mijn dag begint met een lied voor U
Heer, wat er ook gebeurt en wat mij mag overkomen
Laat mij nog zingen als de avond valt
Heer, vol geduld toont U ons Uw liefde
Uw Naam is groot en Uw hart is zacht
Van al Uw goedheid wil ik blijven zingen
tienduizend redenen tot dankbaarheid
De afgelopen week was er veel reden tot dankbaarheid. Op 20 september waren we 12,5 jaar getrouwd. Toen Liesbeth ’s morgens ontbijt ging halen was de verrassing groot: de gang was versierd met een slinger met foto’s en ballonnen!
Nog groter werd de verrassing toen we ’s middags met een smoes naar Midship werden gehaald! De Dutchies hadden het er gezellig gemaakt en er was speciaal voor deze gelegenheid door de bakker een taart gebakken.
Tegen mijn verwachting in was het gelukt om een bos bloemen te kopen. Zaterdag was ik op stap met een man die als crew al 8 jaar aan boord dient. Hij komt uit Madagaskar en gaat aan het eind van dit jaar van boord. Ik denk met hem mee hoe hij tegen die tijd in zijn levensonderhoud kan voorzien. Belangrijk onderdeel daarvan is betrouwbare elektriciteit. Ik heb voor hem een (redelijk) betaalbare optie gevonden: een Oukitel P2001E Pro. Dit is een batterij van 2 kWh, die 3 kW kan leveren en waarop zonnepanelen tot 1.000 Wp aangesloten kunnen worden. Prijs: 5 miljoen ariary. Dat staat gelijk aan ruim 100 dagen werken! De batterij kwam uit Antananarivo, de hoofdstad, en is verstuurd naar een pakketpunt. Samen met hem en Wout reed ik ’s morgens met een auto van Mercy Ships naar het pakketpunt om de batterij van 25 kilogram op te halen. Tot mijn grote verbazing stond de batterij vlak bij de uitgang voor het grijpen!
Daarna zijn we naar zijn huis in aanbouw gereden. Bedoeling is dat hij een aantal kamers gaat verhuren, en daarnaast bij zijn huis een restaurant begint. Er werd hard gewerkt om dit te verwezenlijken. Voor de lokale standaarden is dit een degelijk gebouwd huis, met gewapend beton en een betonnen dak. Daardoor is het minder kwetsbaar tijdens cyclonen. Wout keek vol aandacht naar een kip met die dag uit het ei gekomen kuikentjes, die telkens onder hun moeders vleugels kropen. Schoonheid te midden van de rommel van een bouwplaats.
Op de terugweg stond er langs de weg een kraam met gladiolen. De man waarmee ik op pad was heeft me geholpen om uit te leggen wat ik graag wilde en heeft een goede prijs onderhandeld. Zo kon ik Liesbeth een mooie bos bloemen geven voor ons huwelijksjubileum.
Hoe langer we in Madagaskar zijn, hoe meer we realiseren hoe bijzonder het is dat onze wieg in Nederland stond. Diezelfde zaterdagmiddag heb ik een Nederlander geholpen bij pizza uitdelen aan daklozen. Hij organiseert dat jaarlijks en ieder jaar komen er meer mensen. Dit keer waren het er ruim 100! Het was indrukwekkend om mee te maken. Vanwege de privacy van de mensen deel ik er geen foto’s van en het is lastig om de ervaring in woorden uit te drukken. Wat me bij zal blijven is dat er veel vrouwen met baby’s waren, waaronder een moeder met een tweeling. De kans is zeer reëel dat zij zwanger zijn geworden na een verkrachting. Ze moeten gewoon op straat bevallen; achter een muurtje of een auto. Voor ons niet voor te stellen! Wat waren ze blij met een keer een goede maaltijd en frisdrank.
Een andere Nederlander (Daan Vader) maakte recent een foto van de regenboog boven de Africa Mercy. Het is voor mij het teken dat God trouw is, in ons huwelijk en in het werk dat we voor de mensen hier – hoe beperkt ook – kunnen doen.
Afgelopen week vierde ik ook mijn verjaardag. Het kwam erg mooi uit dat dit precies samen viel met 2 dagen vrij voor iedereen op het schip die niet in ploegendienst werkt. We zijn 2 nachten naar een klein vakantiepark iets ten noorden van de haven geweest en hebben genoten van het buitenleven, de zee en de sterrenhemel.
Helaas moesten we iets eerder terug omdat de kinderen ziek werden, maar toch was het heerlijk om er even uit te zijn. In oktober hopen we twee weken naar Nederland te komen vanwege een bruiloft in de familie. We zien daar erg naar uit.
Tot slot: de column van Liesbeth in Friesch Dagblad in de maand september is gepubliceerd en hier te lezen.
Weer mooi om te lezen Jan. Wat heftig, die moeders op straat, zonder toekomst lijkt het.
Mocht er maar iets zijn van het “blij vooruitzicht dat mij streelt…”
ik blijf genieten van de prachtige foto’s in de natuur. de tegenstellingen zijn groot in Madagaskar, wandelen op een ongerept strand of leven op straat.
complimenten voor jullie werk.
Een mooi lied “Tienduizend Redenen”