De afgelopen 2 weken waren we het enige gezin op de campus van Mercy Ships. We kregen goede berichten van de mensen die naar het andere schip, de Global Mercy, zijn afgereisd. Hoewel hier geen programma voor ons gepland stond, en het gek voelde om alleen achter te blijven, hebben we de afgelopen weken goed kunnen gebruiken om ons voor te bereiden op de tijd aan boord.
De afdeling Financiën in Texas heeft tijd gemaakt om mij in te werken. Ik heb een training gekregen in het gebruik van de belangrijkste financiële systemen, veel uitleg gehad over de werkwijze en ben inmiddels uitgenodigd voor een aantal belangrijke overleggen. Wat vooral nieuw voor me is: de grote rol van cash geld. Waar in Nederland het doel is om met zo min mogelijk cash geld te werken, is briefgeld in Afrika onvermijdelijk.
Ariary
De valuta van Madagaskar is de ariary. 1 euro is op dit moment 5.188 ariary waard. De cashflow aan boord van het schip gaat daardoor al snel in miljarden ariary! Het biljet met de hoogste waarde is 20.000 ariary (iets minder dan 4 euro dus). Als er geld wordt gehaald bij de bank gaat dat in bundels van 1.000 biljetten. Allereerst is die situatie triest voor de inwoners van Madagaskar en het maakt het werk van de financiële afdeling aan boord er ook niet makkelijker op. Er moet dagelijks worden geteld hoeveel geld er in kas is en die informatie moet worden verwerkt in financiële systemen.
Texaanse natuur
Naast inwerken was er ook tijd om wat van Texas te zien. Na het winterse weer van een paar weken geleden hebben we nu zomerse temperaturen. We hebben genoten van de natuur, die zo anders is dan wat we gewend zijn. Vlak bij huis heeft Tim een foto gemaakt van een zwarte gier die een dode wasbeer eet.
Cattle drive
Wat ook bijzonder was om mee te maken: de cattle drive van Texan longhorns in Fort Worth. Het heeft alles te maken met de cowboycultuur van Amerika. In de 16e eeuw hebben Spanjaarden rundvee in Mexico geïntroduceerd. De Texan longhorn stamt daar vanaf en is goed bestand tegen hitte. Hun lange hoorns zijn volgens een cowboy hun ‘airco’: er zitten bloedvaten in waardoor ze warme beter kwijt kunnen. Aan het eind van de 19e eeuw werden grote kuddes vanuit het zuidwesten van de VS naar Fort Worth gedreven door cowboys, waar ze werden verkocht als slachtvee aan boeren op de prairies ten noorden van Fort Worth. Daardoor is Fort Worth een belangrijke cowboystad en die historie doen ze eer aan. We vonden het leuk om meer te leren over de geschiedenis en cultuur van Texas.
Treinen
Naast natuur hebben treinen onze verhoogde interesse. Op de terugweg van Fort Worth kwamen we een indrukwekkend grote en lange goederentrein tegen. Ook hebben we de Texas Eagle opgezocht. Dat is één van de weinige passagierstreinen die hier in de buurt rijden. Deze trein vertrekt in San Antonio en rijdt naar Chicago, een afstand van ruim 2.100 kilometer!
Cycloon Gezani
Dinsdag werden we opgeschrikt door berichten over een cycloon die op de oostkust van Madagaskar afstevende. De enige zeehaven van Madagaskar waar de Africa Mercy kan aanleggen is Taomasina en het oog van de orkaan is precies over die stad heengetrokken. De dag erop berichtte ook NOS erover. De berichten van lokale mensen waarmee Mercy Ships samenwerkt zijn hartverscheurend. We kregen onder andere een bericht doorgestuurd over een kerk. Het was één van de meer stevige gebouwen in de omgeving en is totaal verwoest. Tienduizenden gezinnen zijn hun huis kwijtgeraakt. Het bericht werd afgesloten met Job 37:10-13:
Uit Gods adem vormt zich ijs en de uitgestrektheid van de zee bevriest. Donkere wolken maakt Hij zwaar van vocht, lichtend strekt het wolkendek zich uit. Flitsen schieten heen en weer zoals Hij het wil, om zijn bevelen uit te voeren, waar de mens ook leeft. Of het nu is om de aarde te straffen of ten teken van liefde – Hij laat het gebeuren.
Zuid-Afrika
Onze tijd van voorbereiding in Texas zit er bijna op. Maandag 16 februari staat ons vertrek gepland naar Durban in Zuid-Afrika. We verwachten 18 februari aan te komen, na meer dan 24 uur aan boord van verschillende vliegtuigen en een reis van meer dan anderhalve dag. Ik zie daar best tegenop, zeker omdat Liesbeth tijdens de vorige lange vlucht migraine kreeg. We bidden dat het deze keer beter zal gaan.
We zijn dankbaar voor het meeleven en mensen die ons bemoedigen. Door de berichten over de cycloon dacht ik aan het lied ‘Ruwe stormen mogen woeden’. Dat is mijn gebed voor de getroffenen van de cycloon, voor ons gezin in tijden van onzekerheid en ieder die deze blog leest:
Ruwe stormen mogen woeden
Alles om mij heen zij nacht
God, mijn God zal mij behoeden
God houdt voor mijn heil de wacht
We dragen jullie blijvend in het gebed en we bidden voor Liesbeth dat ze geen last van de migraine zal hebben, we bidden voor een behouden aankomst in Durban. God zegen toegewenst in alles!
wat een prachtige foto van twee jongemannen die van een rots springen, weerkaatst in het water, erg goed getroffen.
…Moet je lang Zijn hulp verbeiden,
Zijne liefde blijft je leiden!
We wensen jullie een goede reis onder de beschermende handen van jullie Hemelse Vader!