Vertrek in de sneeuw
Op 5 januari zijn we vertrokken naar Texas. Unieke omstandigheden in Nederland: veel sneeuw! Bij het inladen van de auto was het min 5 graden Celsius en de auto slipte behoorlijk. Door de weersomstandigheden was de reis extra spannend. Allereerst al om op de snelweg te komen, maar vooral: gaat de vlucht naar Londen door, en zo ja, is de vertraging dan niet te groot? Een vriend stuurde ter bemoediging voor vertrek psalm 91. Daarin staat:
Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont en overnacht in de schaduw van de Ontzagwekkende, zegt tegen de HEERE: ‘Mijn toevlucht, mijn vesting, mijn God, op U vertrouw ik. (…) Als je mag wonen bij de Allerhoogste, zal het kwaad je niet bereiken, geen plaag je tent ooit treffen. Zijn engelen geeft Hij opdracht over je te waken waar je ook gaat.’
Dat is waar gebleken!
Want terwijl andere vluchten naar London Heathrow uitvielen, vertrok onze vlucht wel! Het de-icen kostte wel wat meer tijd dan gebruikelijk, maar we kwamen na een mooie vlucht redelijk op tijd op London Heathrow.
Een spannende overstap
Toen werd het wel spannend, want er trad een storing op in het systeem om het vliegtuig aan de gate te koppelen. Daardoor hadden we alsnog erg kort om over te stappen. Gelukkig kregen we op veel plekken voorrang, waardoor we een kwartier voor vertrek aan boord konden van de vlucht naar Dallas. ‘Last passengers on board’ klonk het toen we gehaast aankwamen bij de gate!
Een vlucht met uitdagingen
De vlucht naar Dallas duurde bijna 10 uur. Helaas kreeg Liesbeth migraine en heeft ze meerdere keren overgegeven. Toen kwam het er wel op aan of psalm 91 echt klopt. Het was de bedoeling dat we de aandacht aan de kinderen zouden verdelen op hun eerste vliegreis, maar het enige dat Liesbeth kon doen is proberen te slapen.
Ik kan niet anders dan zeggen dat ik me gedragen voelde door gebed! Ook in de wetenschap dat een gebedskring waar ik aan deelnam juist op het moment dat het moeilijk was bijeen was en voor ons heeft gebeden. De kinderen hebben zich voorbeeldig gedragen, goed elkaar geholpen, en dat terwijl het de eerste keer vliegen was voor ze én de dag al om 3u ’s morgens was begonnen.
De bemanning van American Airlines was erg met Liesbeth begaan. De rolstoel stond bij de gate voor haar klaar, maar gelukkig was dat niet nodig. Na een lange rij voor immigratie kwamen we bij de bagageafhandeling. Helaas is de koffer van Wout achtergebleven op Londen Heathrow, waarschijnlijk door de korte overstaptijd. We hopen dat die alsnog snel wordt afgeleverd.
Een warm onthaal
We werden opgehaald door Stefan in een enorme Amerikaanse auto. Tijdens de rit naar de campus van Mercy Ships hebben de meesten van ons vooral de binnenkant van hun oogleden bekeken. Maar we hebben ons ook verbaasd over hoe groot alles hier is. De auto’s, de vrachtwagens (die met 130 km/u inhalen), een tankstation dat claimt de grootste ter wereld te zijn. Onderweg kwamen we langs ja-knikkers, die olie oppompen. Een liter benzine kost hier $0,40.
Hoewel het een uitdagende reis was die we niet snel zullen vergeten, overheerste de dankbaarheid! Op tijd op Schiphol, de vlucht naar Londen die vertrok, de aansluitende vlucht gehaald, Liesbeth weer voldoende hersteld voor de rit naar de campus van Mercy Ships, en een zeer warm onthaal daar! We kijken uit naar de weken die voor ons liggen en zijn dankbaar dat we dit avontuur samen mogen beleven.
We zijn dankbaar voor jullie dat
jullie ondanks de barre weersomstandigheden hier toch aangekomen zijn, we bidden voortdurend voor jullie! Hartelijke groeten , Kees, Paw-Wah, Hannah en Marcus.
Fijn, dat jullie gearriveerd zijn op jullie eerste bestemming. Wat een pittige reis, tja, dan komt het echt aan op vertrouwen. En dat vertrouwen is niet beschaamd.
De Heere zorgt en wil steeds weer vertrouwd worden.
Tegelijk een aansporing voor ons als gemeente: gebed. Iemand zei eens : het gebed brengt de handen van God in beweging. Bijzonder toch!
Nu gaan we bidden voor de koffer van Wout, want hoe vervelend is het om niet zijn eigen spulletjes bij de hand te hebben.
Het klopt Jan dat we inderdaad voor jullie gebeden hebben. Wat hebben we een getrouwe en liefhebbende Vader!!
Wat goed om te horen dat jullie veilig zijn aangekomen!
Een pittige reis.
Veel zegen ook komende periode toegewenst.
Fijn om zo met jullie mee te kunnen lezen en erg fijn dat jullie goed zijn aangekomen. We wensen jullie alle goed toe in Amerika. Doe maar vaak een update… we volgen graag. 😉 Groetjes Robert en familie.
Ps. Daan stuur je mij een keer een foto van die grote vrachtwagens?
Goed te horen dat de overtocht succesvol is gegaan. Alle eer aan de Heer. Hij heeft belooft je nooit te begeven of verlaten. Hij is met jullie al de dagen van jullie leven. Heb 13÷5