Direct na het verlaten van de haven van Durban krijgen we te maken met stevige golven, waardoor het schip gaat ‘rollen’. De kapitein besluit daarop de koers te wijzigen en meer vaart te maken. Hij schrijft daar later over:
This has helped us to clear away from the coastal area where the waves and swell are bigger. Many thanks to those who “turned to” and helped clean up various areas around the ship last night, as the seas were “playing” with us!
Dat de golven met ons ‘spelen’ merken we! Alles in de cabin wat niet heel stevig vastzit, komt in beweging. De koelkast schuift van de ene naar de andere kant van de cabin bij iedere golf, van sommige lades blijkt de beveiliging niet sterk genoeg, waardoor ze open en dicht klappen. Aan de geluiden bij de bovenburen te horen hebben ze daar dezelfde uitdagingen. Na een tijdje wordt een oproep gedaan aan alle beschikbare crew om te komen helpen. De vergrendeling van de deuren van de koelkasten in de galley hebben het begeven, met een ravage tot gevolg. Ook in de Academy is het alsof de lokalen door elkaar zijn gehusseld. Inmiddels slaat bij velen ook de zeeziekte toe.
De volgende ochtend is de rust grotendeels weergekeerd. Bij de diepere wateren van de Indische Oceaan is de golfslag rustiger. We gaan als het even kan naar buiten, om ons te verwonderen over de weidsheid en schoonheid van de oceaan.
We lezen Psalm 107: “Soms daalden zij af naar zee, gingen scheep en bevoeren het wijde water, ze zagen de daden van de HEERE, zijn wonderen op de oceaan.”
Het is volle maan en daardoor is de oceaan ook ’s nachts te bewonderen.
Af en toe zien we teken van leven, als andere schepen passeren. We naderen het zuiden van Madagaskar, en veel schepen die van en naar het oosten varen, passeren de zuidelijke punt van Madagaskar. Zodra wij afbuigen naar het noorden, zien we geen schepen meer.
Vanwege het kalme weer wordt de boeg geopend. Een bijzondere plek om te komen. Naar goede Mercy Ships traditie is er zondag ‘Worship on the bow’. We zingen met elkaar: How Great Thou Art.
O Lord, my God, when I in awesome wonder
Consider all the worlds Thy Hands have made
I see the stars, I hear the rolling thunder
Thy power throughout the universe displayed
Then sings my soul, my Saviour God, to Thee
How great Thou art, how great Thou art
De avond valt. We maken ons op voor onze aankomst in Madagaskar, dinsdag 5 mei vroeg in de ochtend. Daarover meer in deel 3.
wat een indrukwekkende foto’s, de weidsheid van de oceaan, wat voel je je als mens dan klein.
Dank voor de uitgebreide blogs. Fijn om jullie te volgen. Naast het goede werk ook een schitterend en verbroederend avontuur zo te zien.
Mooi om zo met jullie mee te reizen, wel spannend hoor met die hoge golven.
Ons is geen kalme reis beloofd, wel een behouden Thuiskomst…
Fijn dat jullie veilig aangekomen zijn op de plaats van bestemming.
Jullie avontuur gaat verder en wij blijven voor jullie bidden!
Hartelijke groeten,
Jan, Arida en Nico
Wat een prachtige foto’s! Wat moet dat indrukwekkend zijn geweest.
Lieve groeten van ons 4
Heftig zeg, zulke golven. Daarna gelukkig mooie ervaringen 😉
Wat een prachtige foto’s zeg! Leuk om jullie verhalen te lezen, fijn dat jullie veilig in Madagaskar zijn. Succes en de zegen van God in alles voor jullie allemaal ♡
Hele mooie foto’s. Fijn om God’s werk op die manier te bewonderen.
De zegen des Heren rust op jullie leven en dat straalt het hele gezin uit. Blessings