Inmiddels zijn we twee weken in Durban. Twee weken vol indrukken! We brengen jullie graag op de hoogte van de laatste gebeurtenissen.
Start Academy
De vrijdag na onze aankomst werd het tweede semester van de Academy afgetrapt met een Zuid-Afrikaanse braai. Onder het genot van een broodje boerewors maakten we kennis met de families van Mercy Ships en konden we de school bekijken. Omdat de Africa Mercy nog in onderhoud is, mogen er geen kinderen aan boord komen en is de Academy verplaatst naar de wal. Er is een woonhuis in Durban getransformeerd tot school en wow, wat hebben de docenten hun best gedaan. Elke klas heeft zijn eigen ruimte gekregen en de juffen van Tim, Daan en Annejet hebben het helemaal gezellig gemaakt. De kinderen zagen het direct zitten! Ze boffen erg dat ze alle drie een Nederlandse klasgenoot hebben en Daan zelfs een Nederlandse juf, miss Norah. De overgang van Nederlands naar Engels is hierdoor veel makkelijker. En wat gaat het goed op school. We zijn er een beetje stil van, er is zoveel om dankbaar voor te zijn! Elke dag stappen ze blij het busje in die ze naar school brengt. Tim heeft zijn eerste Engelse dictee al gehad, en ook zijn eerste Engelse Bijbeltekst uit zijn hoofd opgezegd. Daan geniet erg van de pauzes waarbij ze met de hele school allerlei balspellen doen. En Annejet is erg blij met haar werkboek met LETTERS. Ze is het liefst de hele dag met letters bezig en het eerste woordje dat ze nu leert is ‘apple’. Tot eind april zullen de kinderen les krijgen aan de wal, daarna hoopt de Academy weer te verhuizen naar het schip.
Uit het droogdok
Afgelopen weken lag de Africa Mercy in droogdok. Dat betekent letterlijk dat hij op het droge lag. Dat is nodig omdat er groot onderhoud uitgevoerd moest worden aan een motor en het aircosysteem van het ziekenhuis. Meer erover is te horen en zien in het volgende filmpje:
Jan startte zijn werk dus op een schip op het droge. Naast dat dat toch een beetje vreemd voelt, waren de werkomstandigheden niet optimaal: ruim 33 graden en geen ventilatie maakte dat er weinig energie meer over was aan het einde van de dag. Gelukkig doet inmiddels de airco het weer én ligt het schip netjes in het water. Jan hoopt dagelijks naar het schip te gaan. Hij is zich aan het inwerken en leert al veel mensen kennen.
Durban
We hadden er al veel over gelezen, maar deze stad ervaren is echt een ander verhaal. Laten we zeggen dat we er voorlopig nog niet over uitgedacht zijn. Het is een stad van extreme verschillen tussen rijk en arm. Daar bovenop komt dat de blanken een minderheid vormen en met het apartheidsverleden zijn er de nodige uitdagingen. We wonen achter prikkeldraad met bewaking, kunnen ’s avonds niet over straat en moeten overdag alert zijn. Het grootste gedeelte van Durban is te onveilig om heen te gaan. Als je veilig Nederland gewend bent, is dit op zijn minst wennen.
We hebben ook nagedacht wat we kunnen betekenen voor de mensen hier in de stad. Met weinig bewegingsvrijheid valt dat niet zo mee. Maar, zoals ook in Nederland, kun je altijd omzien naar de mensen in je directe omgeving. We hebben een schoonmaker (dat is eigenlijk een verhaal apart, ook hier moet ik erg aan wennen 😉). Hij verdient waarschijnlijk ongeveer 30 Afrikaanse Rand per uur, dat is ongeveer €1,50. De prijzen liggen hier lager dan in Nederland, maar voor dit bedrag koop je niet veel meer dan een brood. Tegelijk is het ook bijzonder om een baan te hebben, want de werkloosheid is >30%. Duidelijk is dat een wekelijkse fooi (wat hier gebruikelijk is) al een groot verschil maakt in het leven van mensen die dit minimuminkomen hebben. Goed zorgen voor onze schoonmaker is dus het minste wat we kunnen doen. Al blijkt dat toch wat lastiger in de praktijk, want zijn Engels is gebrekkig en cultuurverschil is een ding, dus dat goede zorgen zal gepaard gaan met de nodige missers ben ik bang. Ik had rond lunchtijd het e.e.a. op het aanrecht klaar gelegd voor hem: brood, een gekookt eitje, wat fruit. Wat nam hij mee? Een appel en een ei. Ik vond het ironisch: werken voor een appel en een ei.
Er zijn helaas diverse problemen met ons appartement. Er wordt dit weekend gekeken of die nog oplosbaar zijn. Als dat niet lukt, moeten we helaas verhuizen: de zevende keer in elf weken! We hopen dat het niet nodig is. Al zijn we er gelukkig ook achter gekomen dat je een nieuwe ruimte snel tot eigen plekje kan maken.
We hebben het goede nieuws gekregen dat de Africa Mercy eind april kan vertrekken naar Madagaskar. Er is overleg geweest met de regering van Madagaskar en ze hebben bevestigd dat we welkom zijn, ondanks de grote problemen die er zijn in Taomasina vanwege de cycloon die 80 à 90% van de stad heeft verwoest. Mercy Ships helpt niet alleen met operaties, maar heeft 537 zakken rijst, 1.000 dakplaten en 1.000 kant-en-klaarmaaltijden geleverd. Deze goederen zijn aangekomen in Toamasina en zijn overhandigd aan het door de overheid aangewezen coördinatieorgaan voor rampenbestrijding. Zij hopen ze vervolgens te verdelen onder de getroffen gemeenschappen.
Gebedspunten
- Gebed of er een goede oplossing komt voor de problemen met ons appartement.
- Danken voor de goed verlopen dry dock periode en de bevestiging dat we welkom zijn in Madagaskar.
- Gebed voor Zuid-Afrika, dat muren van wantrouwen en verdeeldheid tussen arm en rijk, blank en zwart, zullen afbrokkelen. Bid dat kerken en gemeenschappen bruggenbouwers zullen zijn, en dat liefde sterker zal blijken dan angst of vooroordelen.
- Gebed voor de door de cycloon getroffen mensen in Madagaskar en de noodhulp die in Taomasina en omstreken geboden wordt.
wat een prachtige foto’s van de kinderen, 4 wereldreizigers die indrukken op doen.
fijn dat ze zich zo goed aanpassen, een zorg minder voor jullie.
dat is een gebed waard, dit keer een dankgebed.
succes, Ria en Martin.
Leuk om jullie update te lezen! Wat fijn dat de kinderen het naar hun zin hebben op school! Zoveel om dankbaar voor te zijn. 🙂
Veel succes daar! Ik bid mee 🙂